Claude? Wie is dat? Is hij beter dan notre Alfred?
Voor liefhebbers van spreken in het openbaar was het afgelopen Eurovisie Songfestival een lachertje. Het gaat namelijk om Europees spreken, niet om Europees zingen. Vorig weekend (9-11 mei 2025) waren in ons eigen Egmond de sprekerskampioenschappen 2025 van District 59. Dat is het West-Europese Toastmasters district, dat loopt van het bovenste puntje van Rottumerplaat tot het onderste puntje Monaco. De Benelux en Frankrijk, zogezegd. Er waren finales in het Nederlands, Frans en Engels in speechen en de table topics. De divisiewinnaars waren in deze Europese districtsfinale gekomen.
De onbedreigde divisiekampioen Frans spreken in het openbaar
We hadden in de divisievoorrondes in het Nederlands en Engels verschillende deelnemers afgevaardigd (Gerben, Jurjen) die helaas niet de juryprijs kregen en waren afgevallen. Maar onze interessantste deelnemer, onze moedigste, was Alfred Roelofs. Hij deed mee in het Frans. Hij had geen Franstalige concurrenten in de Nederlandse divisie, dus hij ging meteen door naar de Europese finale.
Makkie, zou je zeggen, maar het is helemaal geen makkie: Alfred spreekt net als de meesten van ons alleen maar middelbareschoolfrans van meer dan dertig jaar geleden. “Ik kan ongeveer zeventig procent ervan lezen en dertig procent begrijpen”, vertelde hij op de afgelopen bijeenkomst. Het was zweten.
Hij had besloten om de lat voor hemzelf hoger te leggen en had dus een speech in het Frans geschreven, over zijn prachtige eerste liefde op een Franse camping, toen hij nog harig en jong was. Het is veel moeilijker om te spreken in een taal die je niet beheerst, dan in je moedertaal. Woord voor woord had hij de tekst uit zijn hoofd geleerd, de klanken proevend alsof het exquise Franse wijn was, zuigend op de medeklinkers alsof het Franse escargots waren. Minuten voor hij opkwam, oefende hij nog een keer de tekst.
Sprekersangst
Het ging voor geen meter. Alle woorden verhaspelde hij. Hij vergat zinnen. Het duizelde voor zijn ogen. Gortdroog werd zijn keel. Je staat voor een grote zaal, op een Europees podium: het kan gigantisch verkeerd gaan.
Maar gelukkig: hij betrad het podium en alles kwam weer terug! De weken van voorbereiding waren niet voor niks en zijn sportdieet van Franse wijn, Frans stokbrood, Franse kaas en Franse Boeuf Bourguignon bleek toch resultaat te hebben. Vloeiend, als een colonne Franse slakken op een dieet van speed, kwamen de woorden uit zijn mond.
Alfred is niet eerste, tweede of derde geworden. Hij heeft verloren van iemand die langer was dan hij (op zichzelf al een prestatie) en van mensen voor wie Frans hun moedertaal is. Alfred krijgt daarom als onze Amsterdamse/Nederlandse vertegenwoordiger een zeer, zeer, zeer eervolle vermelding. Wij vinden het Alfredse, Amsterdamse lef.
Winnaars speeches Nederlands en Engels
De winnaar Nederlands speechen was trouwens een bijzonder talent, de Rotterdamse Mohamed Hegazy. Hij is oprichter van Storytelling Rotterdam (het Rotterdamse Mezrab) en vertelt in bijgaande podcast in vloeiend Nederlands over zichzelf en kwetsbare verhalen. Nederlands is niet zijn moedertaal! Hij is Egyptisch! Kortom, fantastisch. Het is geen schande dat de Amsterdamse Nino Cordelia (Sprekersgilde Amsterdam) van deze Rotterdammer verloor en tweede werd.
De winnaar Engels was Fusion-veteraan Sabyasachi Sengupta met een prachtverhaal over een tijger, een ezel, blauw gras, het halen van zijn rijbewijs en het verband met zijn sprekershobby.
Kevin was als toeschouwer aanwezig.
Alfred verhaalde afgelopen vrijdag op onze clubbijeenkomst hoe hij na afloop bestormd werd door Franse vrouwen die allemaal zijn telefoonnummer wilde hebben. Laten we het hier op houden: Alfred is een mooie verhalenverteller…. 🙂
Amsterdamse Brugman Club 