In plaats van de gebruikelijke ‘we nemen afscheid van het oude jaar en wensen je geluk voor het nieuwe jaar’ vertellen we jullie als Amsterdamse Brugman Club op deze grens van 2025 en 2026 een mooi verhaal, een wijze Japanse legende over afscheid nemen en geloven in de toekomst. Je mag het vanavond doorvertellen onder de kerstboom en het vuurwerk. Het gaat als volgt:
Eens, in een vredige vallei, omarmd door majestueuze bergen en fluisterende beekjes, leefde er een oude Zenmeester genaamd Hoshin. Ondanks de sneeuw in zijn haar en de diepe groeven in zijn gezicht, fonkelden Hoshin’s ogen met een onblusbare levenslust. Elke ochtend, als de zon boven de horizon uitsteeg, begroette hij de dag met een hart zo open en gretig als een jonge bamboescheut die naar de hemel reikt.
Hoshin had zijn hele leven genoten en gedwaald door de schoonheid van de natuur, terwijl hij zijn leerlingen onderwees in de kunst van aandacht en de vreugde van eenvoudig leven. Zijn wijsheid was zo diep als de wortels van de oude bomen rond zijn kleine huisje, en zijn lach was zo aanstekelijk als het kwinkeleren van de vogels in de dageraad.
Naarmate Hoshin ouder werd, werden zijn stappen trager, en zijn benen stijver, maar zijn geest bleef even levendig als altijd. Hij zei vaak: “Elke dag is een kostbare diamant, die meer schittert als de dagen minder, korter en donkerder worden.” Zijn leerlingen, jong en oud, verwonderden zich over zijn onwankelbare vertrouwen en energie en vroegen vaak: “Meester Hoshin, hoe blijft u zo levenslustig?”
Meester Hoshin stelde een tegenvraag: “Welke dag van de week is je lievelingsdag? De leerling wist het niet. “Mijn lievelingsdag is vandaag; en elke ochtend denk ik dus: dat treft: ik ben wakker geworden op mijn lievelingsdag.”
Hij werd ouder en witter. Op een dag vroeg een jonge leerling, verontrust door de gedachte aan de voortschrijdende leeftijd van de meester: “Meester, vreest u niet het einde van uw dagen?”
Hoshin grinnikte zachtjes, zijn ogen twinkelden als sterren in de nachtelijke hemel. “Het idee van Zen is oneindigheid. Elke zonsondergang is een belofte van een prachtige zonsopgang. We denken golf te zijn, maar we zijn ook oceaan.”
Terwijl de seizoenen veranderden en de bladeren van groen naar goud keerden, bleef Hoshin elke dag omarmen met verwondering en dankbaarheid. Hij leerde zijn leerlingen de schoonheid te zien in de vergankelijke aard van het leven, elk moment te koesteren, en te leven met een hart vol liefde en een geest vrij van spijt.
Toen de tijd kwam voor Hoshin om deze aardse wereld te verlaten, deed hij dat met een serene glimlach, alsof hij simpelweg een stap zette in een ander deel van het grote avontuur. Zijn laatste woorden waren een fluistering in de wind, een zachte herinnering aan allen die hem hadden gekend: “Vier elke dag, want het leven is een prachtige reis, Alleen de hand die uitwist kan het ware schrijven.”
En zo eindigt de legende van Hoshin, de Zenmeester. Leef voluit. Morgen begint een nieuw jaar, een nieuwe dag. Word verfrist wakker, morgen! Het is je favoriete dag!
En tussen twee haakjes – een gelukkig nieuwjaar, en tot ziens op de club!
Amsterdamse Brugman Club 